De badkamer: deel I, met de vreselijke conclusies...

Laat ik beginnen met te vertellen dat dag één al meteen een zware confrontatie was. Met het huis, de spullen, de tijd, de wanorde en met mezelf. Vooral dat laatste.

Ik dacht: ik doe eerst de badkamer, want...
* weinig kasten, dus dat lukt in één keer
* ik gebruik weinig spullen, dus het zal snel gedaan zijn
* voor badkamerspullen kan je snel beslissen: houden of weg

Tarara.

Vreselijke voorbeeld 1: Het leek me een goed idee op voorhand te beslissen welke producten ik echt nodig heb in een badkamer, zodat de selectie tijdens het opruimen gemakkelijker zou verlopen:

Dagelijks:

* deodorant
* zeep
* shampoo
* gezichtscrème
* bodylotion

Occasioneel:

* make-up
* ontschminker
* een scrub
* parfum

Wat ik niet had verwacht is dat ik al deze dingen in tienvoud zou vinden. Kijkt u even mee?

Of ik misschien ook mijn tanden poets?  

Of ik de deo's niet vergeten ben?

Vreselijke conclusie 1: ik ben een beetje koopgek. Het idiote is dat ik zowel voor zeep als voor shampoo zweer bij slechts één merk, en ik dus niet snap waarom ik nog vijf andere merken in huis heb... Blijkbaar ben ik ook gevoelig voor promopaketten. En vergeet ik gewoon wat ik nog in huis heb. Deze voorraad lag dan ook verspreid over vier verschillende kasten/lades, waardoor ik het echt niet door had... 

Enfin, ik moet de komende twee jaar niets meer in huis halen. Olé!!

Vreselijk voorbeeld 2: Ik ben vrij nuchter. Ik heb niet echt last van zware complexen en ik ga er gewoon vanuit dat iedereen wel een minder stukje heeft aan zichzelf en dat ik mij daar vooral niet druk in moet maken. Bovendien ben ik niet vatbaar voor reclame en idiote slogans, omdat ik beter weet dan dat. Een crèmeke is een crèmeke, nietwaar? Ik verkies één bepaald merk omdat dat lekker ruikt en lekker smeert, niet omdat ik geloof dat dat merk me mooier, jonger en strakker zal meken. Punt. Dacht ik.

Help! (en nu wordt het wat genant, dus gelieve niet te oordelen :)

Maar liefst zes middeltjes tegen cellulitis of voor een platte buik!! Ik wist wel dat ik ooit zo eens iets gekocht had in een opwelling, maar zes keer? Over onbewuste complexen gesproken... Over "niet geloven in slogans..." Erg, hé? En ik gebruik het niet eens!

Vreselijke conclusie 2: Ik moet dringend mijn perceptie van mijn nuchtere "ik" bijschaven. Ik ben gewoon een dom, blond wicht. Mij zo laten misleiden... pfffff

Enfin, ik kan die rommel nu toch moeilijk gaan weggooien? Of weggeven aan iemand anders? Ik zal maar rap beginnen smeren, zeker??

Wie weet zie ik er tegen deze zomer zo uit:

Halleluia!!