Het plan moet nog wat vorm krijgen, maar het bestaat grosso modo uit de volgende stappen:
1) Stoppen met kopen.
Deadline: nu meteen!!
Ik las onlangs een geweldig artikel dat het allemaal heel duidelijk verwoordt:
"En plots was mijn levensgezel ook helemaal mee en kochten wij niks meer. En kwamen we tot het besef dat het allang goed was zoals het was. We zouden nog heel ons leven kunnen blijven kopen, weekend na weekend, maar eigenlijk hebben wij niks meer nodig. Een zeer fijne gedachte."
Schitterend toch? Zo simpel kan het zijn. Enige nadeel is dat de komende feestdagen hier en daar nog voor cadeautjes zullen zorgen, maar dat terzijde, komt er hier niets nieuw meer binnen! Ik ben vandaag blij dat ik zaterdag geen nieuwe rode botjes in huis gehaald heb en als ik ze vandaag zie, mooi blinkend en in de juiste maat, zal ik niet twijfelen: nee, hoezee!
2) Stoppen met dingen aannemen.
Deadline: ook nu meteen!
Spaart u de zegeltjes? Nee, danku. De dierenkaartjes? Nee, danku. Een gratis staaltje parfum? Nee, danku. Die lieve kleine flesjes shampoo van het hotel? Afblijven!
3) Geen reclamefolders meer bekijken
Deadline: u raadt het al: nu meteen!
Dringend een rood-blauwe Nee/Nee sticker gaan halen op de gemeente en op de brievenbus plakken. (Goh, wat ga ik dat missen... Ik keek echt uit naar die stapel in de bus!)
4) Opruimen en uitmesten
Deadline: eind januari
Het gaat hem natuurlijk niet enkel om geen nieuwe dingen meer in huis te halen, maar ook om het huis leeg te maken. Na de kerstvakantie begin ik aan een loopbaanonderbreking van 3 maand en dan vlieg ik er in. Ik wil er liefst meteen mee starten, maar met de examens voor de deur en die twee gekke kinderen van mij is er geen beginnen aan. Ik wil het echt goed doen en niet rap, rap! Kamer per kamer, kast per kast.
5) Het uitleggen aan de kinderen
Deadline: eind januari
Ik wil de kinderen ook bewuster maken. Ze zijn nog maar twee en vier, dus het tij is nog te keren. Hoe ik dat precies ga aanpakken weet ik nog niet, we zien nog wel. Het zal vanzelf wel groeien, maar ik neem me voor om er ook een heel bewust gesprek over te hebben, tijdens of na het opruimen. Op kinderniveau, uiteraard.
6) Uit de kast komen
Deadline: half februari
Ik meen het. Het uitleggen aan vrienden en familie dat het menens is: pure stress. Ik pen het hier allemaal met veel plezier neer, en geniet van de bemoedigende woorden die ik van jullie krijg, maar hoe de "echte" mensen rond mij heen gaan reageren: geen idee! Ik vrees dat een deel me gek verklaart en een ander deel me niet serieus gaat nemen. Maar eerst moet ik de eerste stappen al gezet hebben, zodat ik kan tonen waar ik sta en hoe ik verder wil...
7) Dertig worden
Deadline: begin maart
Begin maart word ik dertig. Op zich heeft dat niets te maken met dit project, maar het is wel een getal dat er mij heeft toe aangezet eens na te denken over "het leven". Het is mede dankzij dat getal dat ik hieraan begin. En ondaks die "mijlpaal in mijn leven" wordt het de eerste verjaardag waarop ik gaan cadeautjes wil. Niet omdat ik het een akelige gedacht vind, dertig worden, want eerlijk waar, ik kijk daar echt naar uit. Maar hey, mijn minimaxisme draait om tevreden zijn met weinig. En zeg nu zelf, een groot feest met alle vrienden, dat is niet eens weinig, hé? Daar moeten geen cadeautjes meer bij!
8) Volhouden als ik terug begin te werken
Deadline: april
Ik heb me al een beeld gevormd van de komende drie maanden, waarin ik tijd heb om de kinderen met de fiets naar school te brengen, opnieuw te gaan sporten, gezond ga koken, heerlijk ga relaxen en eindelijk nog eens boeken ga lezen. Misschien wat "roze" allemaal, maar hé... Eind april begin ik terug met werken. Minder tijd, meer stress. Dan wordt het de kunst om niet te "hervallen" en geen flauwe excuses te gaan verzinnen om dingen goed te praten. Gewoon volharden en fier kunnen zijn!
9) Kunnen spreken van "Een nieuwe levensstijl"
Deadline: ...
Wanneer kan je oprecht zeggen dat je een nieuwe levensstijl bent aangegaan? Na drie maanden volhouden? Na een jaar? Volgens mij als je niet meer spreekt van "volhouden". Als je er niet eens meer bij nadenkt. Als je onbewust de juiste dingen doet en het niet meer in je opkomt van rommel te kopen of spullen te willen. Als je afgekickt bent dus. En man, man, man, wie weet hoe lang dat gaat duren???
Zo, er zullen nog wel een paar stappen tussen zitten en ik zal nog vele dilemma's en obstakels tegenkomen, maar waar een wil is is een weg!
* Geraldine
Je plan is super en om jaloers op te zijn! Uiteraard kan iedereen hier gewoon mee beginnen, en wie weet ben jij wel de inspiratiebron die ik nodig heb! ;)
BeantwoordenVerwijderenIk kan me voorstellen dat je bang bent dat niet iedereen je serieus neemt. Maar ach, als jullie er maar zelf tevreden mee zijn!
Wat het niet aannemen van spaarpunten en onnozele cadeaus enz. betreft: dat doe ik al lang. Geen brol in huis! Het probleem ligt eerder bij mijn eigen aankoopgedrag. Ik koop wekenlang niets en stap dan met een volle zak de Hema uit...
Anderzijds hebben wij zeker geen hopen speelgoed in huis en de helft van wat er is, komt van de kringloop. Kinderkleertjes worden doorgegeven en geleend. Maar toch...
Spannend!!! Ik kijk uit naar je volgende posts! Ik heb alvast de laatste maanden heel veel minder gekocht, en dit vooral door mezelf een budget te geven per maand, goed voor de spaarrekening en de kasten :)
BeantwoordenVerwijderenIk heb ook gemerkt dat als je dingen weggeeft aan een doel waar je van weet dat het goed besteed wordt, dat het opeens vele makkelijker is om die kleerkast uit te mesten :)
Ik volg je met veel interesse!
BeantwoordenVerwijderenWauw! Da's een schone lijst met geweldige doelstellingen. In puntje 6 kan ik me ook vinden: mijn vrienden en familie zullen me niet au sérieux nemen. Vandaar dat ik het ook nog even stilhoud! Mijn verjaardag is gelukkig nog ver af en Kerstmis kunnen we niet meer afwenden. Nog één keer overvloedig cadeautjes krijgen...
BeantwoordenVerwijderenEen heel mooi plan! Wij zitten zelf midden in een verhuis en dan word je ook echt met de neus op de feiten gedrukt: veel te veel spullen die je niet gebruikt en die alleen maar plaats in je huis en hoofd innemen. Ik blijf je blog dus zeker volgen en probeer dezelfde weg als jou in te slaan.
BeantwoordenVerwijderenVeel succes in ieder geval!
man wat ben ik jaloers op jouw plan. Het zet me aan het denken want als ik het eens eerlijk ben met mezelf dan zit er ook in mijn kasten veel te veel prul. En neen, gelukkiger word ik daar niet van.
BeantwoordenVerwijderenMijn man zegt al maanden dat ons huis te vol staat en toch blijven er maar spullen bijkomen. Hij vindt al lang dat voor elk ding dat hier nog binnenkomt - buiten eten en andere noodzakelijke spullen - iets anders de deur uit moet. En hoe langer hoe meer vind ik dat hij gelijk heeft. Misschien moet ik daar al eens mee beginnen. Succes!
BeantwoordenVerwijderenIk vind stap 6 eigenlijk wel echt grappig :-) Jammer genoeg is het wel een feit dat er waarschijnlijk hier en daar wel iemand zal zijn die dat niet snapt... Maar goed, niets van aantrekken, je kan nooit voor iedereen tegelijk 'goed' doen, en het belangrijkste is dat je zoveel mogelijk goed doet voor jezelf en de mensen om wie je écht geeft, nee?
BeantwoordenVerwijderenTip voor een feest zonder cadeaus. Ik vraag aan de mensen of ze allemaal een hapje zouden willen meebrengen ipv een cadeau. Zorg ik enkel nog voor drank en genoeg stoelen. Altijd een succes.
BeantwoordenVerwijderen