Lege schuiven en gezonde kost

Dat opruim-project, amai... Dat heeft zo zijn gevolgen.

Lege schuiven, bijvoorbeeld. Echt, ik denk dat je nu in elke ruimte van het huis een lege schuif kan vinden. Of bijna-lege schuiven, zoals deze:

We hebben de gewone besteklade, we hebben op het aanrecht twee potten met de pollepel, de spaghettischepper, de klopper en dergelijke meer en we hebben deze schuif met 'rariteiten'. Stuk voor stuk dingen die we, zij het wat minder, regelmatig gebruiken.

Ik denk dat de keuken nu drie "opkuis-momenten" heeft gehad. En elke keer ben ik ervan overtuigd dat alles wat ik laat liggen nuttig is en gebruikt wordt. En elke volgende keer merk ik dat er zaken zijn die toch nog weg mogen. Uiteraard, in deze laden liggen nog dingen waar ik zonder kan. Maar ik gebruik ze wel, dus ze mogen blijven. Hoera voor de keuken!

Ik kan nog niet zeggen dat ik een ander mens ben, of dat mijn leven hard veranderd is. Maar had je mij een jaar geleden verteld dat ik 's morgens mijn boterham met choco zou omruilen voor een toastje kippenwit, ik zou u zot verklaren. Of dat ik vandaag, op mijn vrije dag, alleen thuis, 's middags een quinoa-slaatje zou eten, ik zou eens goed gelachen hebben. Maar kijk...

Traag maar zeker merken we de veranderingen op. En "we like"...

Ik kreeg hierdoor ook het ventje mee aan boord, die het in het begin niet zo zag zitten. Die het allemaal wat extreem vond. Maar die nu merkt dat hij nog niets gemist heeft in de keuken. En die het ook leuk vind dat de schuiven overzichtelijk zijn en gemakkelijk toe gaan. Die de kilootjes ziet smelten, terwijl het eten lekker blijft.

Het is hier stilletjes op de blog, maar we doen voort...

Een kastje per dag

Piep, hier ben ik weer. Een kleine update en een nieuw projectje.

We zijn ondertussen al de derde maand van het nieuwe jaar en er werden al enkele dingen van het goede-voornemens-lijstje gerealiseerd. Ik eet nu elke dag een stuk fruit, we drinken dagelijks een kommetje soep. We winkelen heel wat bewuster: er worden menu's opgesteld zodat er geen onnodige dingen gekocht worden, we springen creatief om met restjes (heerlijk de dag erna, met wat extraatjes) en we letten hard op de verpakkingen. Ik kocht twee drinkbussen voor volwassenen en een setjes "netjes" om al ons groenten en fruit te kopen, zodat we niet die plastieken zakjes moeten nemen uit de winkel.

Wat ik wel merk, is dat de "rommel" in het huis zorgt voor "rommel" in mijn hoofd. Ik kan dat echt hard hebben, dat het knettert in mijn hoofd, omdat er gewoon te veel rondslingert. Op mijn bureau, op de grond, in de keuken. Niet alleen omdat we veel spullen hebben, maar ik heb ook de slechte gewoonte om alles gewoon neer te leggen waar ik op dat moment sta. Mijn schoenen naast de zetel, mijn jas rond de stoel, de perforator in de keuken... Kortom: alles ligt hier altijd overal.

Gelukkig kan ik enorm genieten van opruimen. Ik ruim liever een gigantische "mesthoop" op dan een rommeltje, vraag me niet waarom. Ik kan ervan genieten om orde te scheppen in de chaos en dan hoeft niet eens zo lang te duren.

Het probleem is dan wel dat ik meestal een stapje verder ga en begin met alles te reorganiseren. En dan krijg ik een kriebel en haal ik alles uit alle kasten, verspreid het over de vloer en organiseer het opnieuw. Dan maak ik stapeltjes "moet naar boven", "geef ik weg", "moet naar het containerpark", "mag naar de kringloopwinkel", "moet hersteld worden" en dan realiseer ik me opeens dat ik nog verbeterwerk heb voor school en leg ik de stapeltjes "even" op verschillende hoopjes in de gang.

De kast is dan wel mega-opgeruimd, maar die stapeltjes liggen daar een paar weken later nog. *zucht*

Daarom begin ik aan" een kastje per dag". Ik las het principe op een leuke blog en het is heel simpel: elke dag een kastje / laatje opruimen. Maximum een half uurtje per dag. Dat beperkt de rommel die je maakt en dat zorgt ervoor dat je nog wat overzicht kan bewaren.

Ik begon vandaag aan mijn bureau + boekenkast.

Ik ontdekte dat ik heel wat cursusboeken dubbel heb (mogen terug naar school), dat er nog toetsen lagen van enkele jaren geleden (papiermand), dat ik vijf verschillende boekjes heb voor to-do-lijsten (eentje kiezen en alles overpennen, hoewel het meeste zichzelf heeft opgelost :) en dat ik weer duizend reclame-biccen in huis heb (gaan ze in de kinderopvang blij mee zijn, want de ouders nemen die vaak mee bij het inschrijven van de kindjes). En uiteindelijk had ik een plekje vrij voor de knutseldoos van de kinderen, die anders gewoon onder mijn bureau staat. Heerlijk! En ik had inderdaad maar een half uurtje nodig. Ik moest me inhouden om niet meteen aan rest te beginnen, maar dat heb ik wijselijk niet gedaan. En terwijl ik dit typ, laat ik mijn blik even over mijn leeg werkblad en mijn ordelijke kast glijden en glimlach ik eens. Dat is al een knetter minder in mijn hoofd, vervangen door een bloemetje en een straaltje zon...

Als zou ik ze meteen inruilen voor dit exemplaar: 

* Geraldine

Goede voornemens: mijn plan

Iedereen heeft weleens goede voornemens, maar vaak in grote lijnen.

Mijn lijnen zijn dit jaar 5 G's: gezonder, georganiseerder, groener, goedkoper en gelukkiger worden in 2013 (en niet per se in die volgorde :)

Het probleem is dat die grote lijnen veel te vaag zijn en je geen enkel houvast hebt om mee te beginnen. Daarom gaan we elke grote lijn omzetten in actiepunten. Kleine maar concrete werkpuntjes, die je onder het jaar stap voor stap kan afwerken.

En om het helemaal gemakkelijk te maken, focussen we ons elke week op één nieuw puntje. We controleren een maand aan een stuk bewust of we ons aan het werkpunt houden en hopelijk is het na een maand zodanig routine geworden, dat we er niet meer over na moeten denken.

En op het einde van ons jaar is ons leven op 52 puntjes veranderd...

Hier alvast (het begin van) mijn lijstje:

Gezonder
* de dag beginnen met een stuk fruit
* geen zoet meer op de boterham
* elke ochtend een groot glas melk
* elke avond beginnen met een tas soep
* elke middag een slaatje bij de boterham
* geen gesmokkel meer na het avondeten
* gezonde tussendoortjes
* koolhydraten / sauzen minderen
* suikerarm eten 
* terug beginnen lopen (hier moet een concreet start-to-run-schema aan gekoppeld worden)
* kindjes met de fiets naar school brengen (vanaf lente)

Georganiseerder
* een goede manier vinden om to-do-lijstjes op te volgen
* tafel afzetten na het eten + kruimels opruimen :)
* brooddozen 's avonds al klaarmaken
* kleren opruimen / klaarleggen voor het slapen gaan
* tijdig beginnen aan schoolwerk
* huis "declusteren", opruimen en ontdoen van "rommel" (was al goed begonnen)

Groener
* seizoensgebonden groenten eten
* kijken naar afkomst producten (van bij ons of uit China?)
* minder vlees eten (recepten zoeken)
* mileuvriendelijke(re) alternatieven kopen (bijv voor kuisproducten)
* 10 manieren bedenken om energie te besparen en ze implementeren
   > verwarming graadje lager
   > lichten uit, deuren toe
   > gebruik droogkast minimaliseren
   > pc af
* 10 manieren vinden om afval te verminderen
   > anders kopen
   > nog beter sorteren
   > refuse - reduse - reuse - recycle - rot - methode (uitleg volgt)
   > tweedehands kopen (geen verpakking)
   > bewustmaking kinderen (beetje bij beetje)

Goedkoper
* uitgavenstaat bijhouden
* alternatieven zoeken bij het kopen
* herstellen, zelf maken, tweedehands...
* gratis uitjes zoeken (met/zonder kids)

Gelukkiger

* op regelmatige tijdstippen quality-time inlassen met kindjes
* meer buiten komen, de natuur in
* projectjes ondernemen met het ventje
* tijd vrijmaken voor hobby
* genieten van en dankbaar zijn voor kleine dingen
* minder tijd verspillen (blog, facebook...)

Zo, het zijn er nog geen 52, maar het is al een goed begin...

En ik begin vanaf maandag met elke dag een stukje fruit aan het ontbijt. Easy!

Geraldine

Goede voornemens moet je plannen...

Het is weer die tijd van het jaar... Even terugblikken en beseffen dat je het allemaal anders wil doen.

Ik had een hele tijd geen goede voornemens en dat werkte prima. Vorig jaar begon ik met dit project en dankzij een duidelijk en concreet stappenplan werkte het ook.

Conclusie: goede voornemens moeten gepland zijn.

Ik gooide een heleboel weetjes samen en bedacht een plannetje. Doe mee!

Ten eerste: mijn man volgde voor zijn werk een opleiding over 'Getting things done', of hoe je erin slaagt dingen ook werkelijk te doen. Wat ik daaruit meegepikt hebt, is dat je "to-do-lijstjes" zeer concreet moet maken en dat je elk project moet opsplitsen in kleine stukjes.

To do: "een rokje maken" wordt dan:

Het goede hieraan is dat ik zelden tijd of fut heb om te beginnen aan "een rokje maken", maar dat ik het 'savonds wel zie zitten om een patroontje te kiezen. En wie weet kan ik dan ook al een stofje kiezen...

En stap voor stap wordt die rok geen onoverkomelijke opdracht meer...







Ten tweede: om iets gewoon te worden, heb je een maand doorbijten nodig. Pas na een maand wordt een nieuwe gewoonte echt routine. Dus: doorbijten en niet opgeven na een week...

Ten derde: op 1 januari starten met 100 nieuwe dingen lukt nooit. Dus we doen het één voor één...

Dit alles is de basis voor mijn plan. Daarover later meer.

* Bedenk alvast enkele goede voornemens voor 2013...


Geraldine

Een jaar minimaxisme: overzicht (deel II)

Na alle dingen die wel redelijk goed gelukt zijn, zijn er natuurlijk een heleboel zaken voor verbetering vatbaar...

Doel 4) opruimen en uitmesten...

Mmm... Er werd heel wat weggegeven, naar de kringloopwinkel gebracht en verkocht, maar toch... Er is nog veel in huis dat niet gebruikt wordt! Wegdoen is niet altijd even gemakkelijk. Als ik in een goede bui ben kan ik eens echt afstand nemen van dingen, maar als ik ze niet meteen wegdoe, sluipen ze soms terug de woonkamer binnen :)

Komt in orde, wordt vervolgd, we zetten er ons nog eens aan in 2013!

_______________________________________________________________

De kerstperiode is ook weer zo dubbel. Langs de ene kant weet ik nog eens wat vragen aan de kerstman, omdat ik al een jaar niets kocht. Ik legde onder het jaar eens wenslijstje aan van alles wat in me opkwam. Af en toe verdween er iets van die lijst, dat bij nader inzien toch niet zo noodzakelijk was :) maar wat stand hield, ligt nu onder de kerstboom. Kleedjes, een rok, rode botjes... Hoera!

Anderzijds verschiet ik toch weer van hoeveel cadeau's er weer gekregen en gekocht worden. Ik heb een heus lijstje moeten maken van alle mensen van en voor wie cadeautjes nodig waren. Een echte boekhouding!

_________________________________________________________________

Om een lang verhaal kort te maken: ik schrapte de lijn "mijn zoetocht naar een minimalistisch leven met kinderen", want laten we eerlijk zijn, daar geraken we nooit. Ik kom niet eens ver in de buurt. Het klonk opeens zo hypocriet. Laten we het maar houden op "leren genieten van minder", want meer zal het momenteel niet zijn.

Maar ik heb wel heel wat ideeën voor 2013. Verder doen aan het meer/minder-project, maar ook wat meer bewustwording rond andere zaken dan consumptie. Afval, bijvoorbeeld. En armoede in België.

Kindjes eens meenemen naar de afvalberg en eens soep gaan uitdelen aan de daklozen.

* Ik hou jullie op de hoogte!

Geraldine

De agenda gaat naar...

... Hilde!

Opgelet, er deden twee Hildes mee, het is de Hilde die schreef "Dat zou hier goed van pas komen"

Stuur je me je adres door op geraldine punt dudal ad hotmail punt com?

Hoera!

Een jaar minimaxisme: overzicht (deel I)

Het plan trad een jaar geleden in werking toen, net als nu, de cadeautjes van de Sint uit de lucht vielen en de Kerst-stress zijn intrede deed. Ik had er genoeg van en besloot er prompt mee te stoppen.

Gedaan met kopen, gedaan met willen, gedaan met rommel...

We zijn nu een jaar later en ik laat u graag horen hoe het er eigenlijk mee staat. Eerlijk is eerlijk: naast de dingen die ik wel realiseerde zijn er heel wat die niet aan bod kwamen. Laat ik vandaag al met een eerste stukje beginnen.
__________________________________________________________________

Doel 1: stoppen met kopen

Dat is vrij goed gelukt. Enfin, op sommige vlakken. Ik kocht het laatste jaar bijvoorbeeld zeer weinig kleren voor mezelf en kocht alleen ter vervanging (mijn jas scheurde onherstelbaar onder de oksel, mijn kousen hadden gaatjes en mijn broek scheurde aan de knie). Maar ik kan dus op één hand tellen welke kleren ik dit jaar bij kocht.

Ik kon me ook enorm inhouden wat "prulletjes" betreft. Echt wel een zwak van mij. Het waren er nog te veel en ik merk vooral dat ik "zwakke" momenten heb waarin ik vind dat een bepaald hebbedingetje nodig is of echt wel heel veel gebruikt zal worden. Maar toch, ook hier een positieve evolutie.

Weet u wat mijn echte zwak is? Speelgoed! Ik kan daar niets aan doen. Hoe hard ik ook tegen te veel speelgoed ben, als ik speelgoed zie, dan ben ik verkocht. Vooral educatief speelgoed (ik ben leerkracht wiskunde/fysica, aargh!) en gezelschapsspelletjes kan ik niet laten liggen. Wel hoofdzakelijk tweedehands, maar toch... In de garage staat een hele voorraad aan spelletjes die de kindjes nog niet kregen, maar wel al klaar staan... En dan maar klagen dat ze teveel krijgen van anderen!! (Ik moet wel zeggen, hier geen Sint-stress, gewoon uit de voorraad gegrabbeld)

Enfin, er wordt hier een pak minder gekocht een vooral veel bewuster. Doel I: bijna geslaagd!

Doel 2: stoppen met dingen aannemen

Daar kunnen we kort in zijn: 100% geslaagd. Niemand duwt mij nog ongewenst iets in mijn handen, ik weiger alle zegeltjes en spaaracties, alle gratis pennen en dergelijke meer. Oef!

Doel 3: Geen reclame meer bekijken

Ook dit doel is 100% geslaagd. We hebben geen tv meer (het is te zeggen, geen kabel. Het toestel op zich staat hier nog met enkel DVD's en video's) en dat is een absolute zegen. Zot werd ik van die reclame tussendoor. De NEE/NEE sticker kleefden we op de brievenbus en loste het probleem van de reclamefolders ook op. Olé!

(In het nieuwe huis nog niet en verdorie, wat voor een rommeltje krijg je toch allemaal in je brievenbus, ook hier dingend werk van maken!)

Doel 6: Uit de kast komen + doel 7: Dertig worden

Deels gelukt. Ik vroeg voor mijn dertigste verjaardag geen cadeau's en had de leukste verjaardag ever. Ik overtuigde en inspireerde vrienden en dat had zijn effect. Alleen vergeten de mensen dat vlug of zien ze het als eenmalig. Bij elk bezoekje hebben ze toch nog iets mee... Het is ook moeilijk om er dan iets over te zeggen. Het blijft iets dat je regelmatig moet herhalen en dat doe ik nog te weinig!

Bovendien zijn er bepaalde mensen die het onzin vinden en er weinig of geen begrip voor tonen. Tegen die mensen durf ik nog niet goed tegenin gaan. Mmmm... werkpuntje voor het komende jaar!

Hoe het opruimen afliep laat ik u een andere keer weten... en daar komt nog een vervolgje aan!

* Geraldine